A Confession of a journalist

Today I felt myself that I failed to be a good reporter in unexpected event but critical. 
In the National Broadcasting and Telecommunication Commission's public hearing for the draft of rules for trial radio operation for public service, commercial and community-based purposes and technical standard of radio transmission, it was chaos when some participants walked out of the room and hold the flesh mob in the afternoon. Some of them appeared in Red clothes.

At that time, I was supposed to go and observe the development of critical situation, then put it onto the story, but I try to neglect their action as I was bored about their behavior in the morning. They had yet registered as radio broadcaster with NBTC but they requested as they were protected by law. They also used the most aggressive words against the NBTC who will govern them with fair and free competition under new regulations. More importantly, they had no sense of responsibility to others who attended the hearing with open-minded and wanted to make the new rules better for their future.

With such silly bias, I forgot some thing important once the situation became worse. I paid my attention on the hearing, not the chaos so I miss things. 
It was a shame of mine. I was at the heart of the event but I could not pick the story up to be big headline for the editorial. Then I saw the news on the company’s website referring to an NBTC commissioner’s twits.

This proved that I failed to be a good reporter as I could not deliver what the company’s expectation was supposed to be. 
Next time, I’ll do my best! Yo!


July 20, 2012

ตลาด CLMV : โอกาสส่งออกไทยใน AEC … คาดปี 2555 เติบโตโดดเด่นถึง 20%

 

	ปีที่ 18 ฉบับที่  3308  วันที่  29  มิถุนายน  2555

 ตลาด CLMV : โอกาสส่งออกไทยใน AEC … คาดปี 2555 เติบโตโดดเด่นถึง 20%

(ฉบับส่งสื่อมวลชน)

            ท่ามกลางความเสี่ยงเศรษฐกิจโลกจากปัญหาวิกฤตหนี้สาธารณะในกลุ่มประเทศยูโรโซน ซึ่งเริ่มส่งผลกระทบต่อการส่งออกของไทยไปยังตลาดสหภาพยุโรปแล้วนั้น ภูมิภาคอาเซียนจึงเป็นความหวังสำคัญของธุรกิจไทยในการขยายฐานตลาดสินค้า ซึ่งไม่เพียงแต่เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงในระยะสั้นจากการพึ่งพาตลาดหลักเดิมอย่างกลุ่มประเทศ G-3 อันประกอบไปด้วย สหรัฐฯ ยูโรโซน และญี่ปุ่นเท่านั้น แต่การวางแผนการตลาดสำหรับภูมิภาคอาเซียนยังนับเป็นกลยุทธ์สำคัญที่หลายธุรกิจกำลังเตรียมการเพื่อรองรับโอกาสจากการรวมเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ AEC (ASEAN Economic Community) ซึ่งกำลังจะเปลี่ยนภูมิทัศน์ทางธุรกิจ (Business Landscape) ของไทย ที่จะสลายเส้นแบ่งพรมแดนการตลาดในขอบเขตของประเทศ มาเป็นการมองตลาดในระดับภูมิภาคอาเซียนในฐานะตลาดร่วมตลาดเดียว (Single Market)

            จุดสนใจของธุรกิจไทย ณ เวลานี้กำลังพุ่งเป้าหมายไปยังประเทศเพื่อนบ้าน 4 ประเทศสมาชิกอาเซียนใหม่ ที่มีผืนแผ่นดินเชื่อมต่อกับไทย หรือที่เรียกกันว่ากลุ่ม CLMV ได้แก่ กัมพูชา (Cambodia)
สปป.ลาว (Laos) พม่า (Myanmar) และเวียดนาม (Vietnam) ซึ่งจากข้อมูลตามฐานศุลกากรในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2555 นี้ การส่งออกของไทยไป CLMV มีการเติบโตโดดเด่นถึงร้อยละ 16.1 เทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน ในขณะที่การส่งออกโดยรวมหดตัวร้อยละ 1.5 และการส่งออกไปยังยูโรโซนหดตัวถึงร้อยละ 11.8 นอกจากนี้ การเติบโตสูงอย่างต่อเนื่องของตลาด CLMV ยังหนุนให้สัดส่วนตลาด CLMV ขึ้นแซงยูโรโซนมาอยู่ที่ร้อยละ 7.8 ในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2555 (จากร้อยละ 6.8 ในปี 2554) ในขณะที่สัดส่วนของตลาดยูโรโซนลดต่ำลงมาเป็นร้อยละ 6.8 (จากร้อยละ 7.3 ในปี 2554) ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าช่วยชดเชยผลกระทบจากความอ่อนแอลงของตลาดยูโรโซนไว้ได้ระดับหนึ่ง

            ตลาดประเทศเพื่อนบ้านกลุ่มนี้มีความน่าสนใจเนื่องจากผู้บริโภคมีความนิยมต่อสินค้าไทย โดยมองว่าเป็นสินค้าที่มีคุณภาพ และผู้บริโภคมีการรับรู้ต่อตราสินค้าของไทยค่อนข้างมาก โดยเฉพาะใน 3 ประเทศเพื่อนบ้านที่มีพรมแดนติดกับไทยโดยตรง หรือ CLM คือ กัมพูชา สปป.ลาว และพม่า 

ความต้องการสินค้าไทยมีหลากหลาย ตั้งแต่สินค้าอุปโภคบริโภคที่ใช้ในชีวิตประจำวัน อย่างอาหารและเครื่องดื่ม สินค้าฟุ่มเฟือย เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้า ยานยนต์ รวมไปจนถึงสินค้าวัตถุดิบและสินค้าทุน เช่น วัสดุก่อสร้าง เครื่องจักรกลการเกษตรและเครื่องจักรอุตสาหกรรม

            ถ้าพิจารณาเป็นรายประเทศ ตลาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด (ในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2555) คือเวียดนาม ตามมาด้วยกัมพูชา สปป.ลาว และพม่า แต่หากมองถึงอัตราการขยายตัว ตลาดที่เติบโตสูงที่สุดในปีนี้ได้แก่

·       กัมพูชา ขยายตัวร้อยละ 51.8 แต่เป็นที่น่าสังเกตว่ามีการส่งออกน้ำมันสำเร็จรูปและทองคำ (ที่ยังไม่ขึ้นรูป) ออกไปเป็นมูลค่าสูงมาก อย่างไรก็ดี การส่งออกไปยังกัมพูชาที่ไม่รวมน้ำมันสำเร็จรูปและทองคำก็ยังขยายตัวสูงร้อยละ 44.8

·       สปป.ลาว ขยายตัวร้อยละ 45.0 แม้ สปป.ลาว มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาประเทศเพื่อนบ้าน หรือเพียงประมาณ 6.4 ล้านคน แต่ สปป.ลาว มีความต้องการสินค้าจากไทยสูงเนื่องจากสินค้าหลายชนิดไม่สามารถผลิตได้เองในประเทศ

·       พม่า ขยายตัวร้อยละ 15.6 แม้ปัจจุบันยังมีมูลค่าการส่งออกน้อยกว่าประเทศเพื่อนบ้านอื่น แต่การเปิดประเทศของพม่าเป็นก้าวย่างที่น่าจะก่อให้เกิดประโยชน์สำหรับธุรกิจไทยที่สนใจขยายตลาดไปยังพม่า ซึ่งมีประชากรกว่า 60 ล้านคน ที่จะมีกำลังซื้อสูงขึ้น และมีแนวโน้มที่เห็นการลงทุนจากต่างประเทศหลั่งไหลเข้าไปยังพม่าอีกจำนวนมาก

·       สำหรับการส่งออกไปยังเวียดนามหดตัวลงร้อยละ 8.4 โดยส่วนหนึ่งเป็นผลกระทบจากอุทกภัยในไทย ซึ่งอุตสาหกรรมในเวียดนามส่วนหนึ่งพึ่งพาวัตถุดิบและชิ้นส่วนจากไทย อีกทั้งมีผลมาจากการชะลอตัวของเศรษฐกิจเวียดนามเอง จากทั้งปัญหาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจในประเทศ และผลกระทบจากเศรษฐกิจต่างประเทศ โดยเวียดนามเป็นประเทศที่พึ่งพาตลาดส่งออกในยูโรโซนสูงประมาณร้อยละ 13 ของการส่งออกรวม

            ทั้งนี้ หากไม่นับรวมเวียดนาม ซึ่งการส่งออกหดตัวในช่วง 5 เดือนแรกนั้น การส่งออกไปยังเพื่อนบ้าน 3 ประเทศที่มีพรมแดนติดกับไทย หรือ CLM ขยายตัวสูงถึงร้อยละ 37.2

การส่งออกของไทยไปยัง CLMV รายประเทศ

          การส่งออกสินค้าไทยไปยังประเทศเพื่อนบ้าน CLMV ส่วนใหญ่เป็นการส่งออกทางชายแดนเป็นหลัก ยกเว้นเวียดนามที่ไม่มีพรมแดนติดกับประเทศไทย ช่องทางการส่งออกหลักจึงเป็นการส่งออกทางทะเล สำหรับการส่งออกไปยังแต่ละประเทศ CLMV มีรายละเอียดสำคัญ ดังนี้

พม่า

                การส่งออกของไทยไปยังพม่าส่วนใหญ่เป็นการส่งออกผ่านชายแดนเป็นสัดส่วนราวร้อยละ 75 ของการส่งออกรวมจากไทยไปพม่า โดยช่องทางการส่งออกที่สำคัญคือ การส่งออกทางชายแดนจังหวัดตาก ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนราวร้อยละ 50 ของการส่งออกชายแดนไทย-พม่า  ทั้งนี้ สินค้าส่งออกของไทยไปพม่าที่สำคัญส่วนใหญ่เป็นสินค้ากลุ่มอุปโภคบริโภค รวมถึงสินค้ากลุ่มวัสดุก่อสร้าง และกลุ่มเครื่องจักรกลและส่วนประกอบ  ก็มีการขยายตัวโดดเด่น (ในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2555 การส่งออกเครื่องจักรกลและส่วนประกอบของไทยไปพม่ามีอัตราขยายตัวถึงกว่า 3 เท่าตัวจากช่วงเดียวกันในปีก่อน)  ทั้งนี้เป็นอานิสงส์จากการเร่งพัฒนาโครงสร้างและสาธารณูปโภคพื้นฐานในประเทศพม่า โดยเฉพาะการเตรียมความพร้อมรองรับการเป็นเจ้าภาพกีฬาซีเกมส์ที่พม่าจะเป็นเจ้าภาพในปี 2556 ณ นครเนปิดอว์ เมืองหลวงของพม่า ผนวกกับการเปิดประเทศและพัฒนาการทางการเมืองของพม่าที่มีทิศทางดีขึ้นเป็นลำดับ ยังเป็นแม่เหล็กดึงดูดความสนใจเข้ามาลงทุนและเดินทางมาท่องเที่ยวในพม่ามากขึ้น ซึ่งจะช่วยเกื้อหนุนให้กิจกรรมเศรษฐกิจในพม่าคึกคัก และเป็นโอกาสขยายการส่งออกสินค้าไทยรองรับความต้องการในตลาดเพิ่มขึ้นตามไปด้วย 

สปป.ลาว

                การส่งออกสินค้าของไทยไป สปป.ลาว เป็นการส่งออกผ่านชายแดนเป็นสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 98 ของการส่งออกไป สปป.ลาว โดยรวม  นับเป็นสัดส่วนสูงสุดในบรรดาประเทศเพื่อนบ้านของไทย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะด่านชายแดนระหว่างไทยกับ สปป.ลาว มีความเชื่อมโยงและเข้าถึงพื้นที่เศรษฐกิจสำคัญของ สปป.ลาว โดยตรง ทำให้สินค้าไทยค่อนข้างเข้าถึงตลาดผู้บริโภคใน สปป.ลาว ได้ง่าย  สำหรับช่องทางการส่งออกสำคัญคือ จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นช่องทางส่งออกสำคัญราวร้อยละ 57 ของการส่งออกทางชายแดนไทย-สปป.ลาว รองลงมาคือ มุกดาหาร อุบลราชธานี และเชียงราย โดยสินค้าสำคัญที่ไทยส่งไป สปป.ลาว ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภคที่ขยายตัวแข็งแกร่งต่อเนื่อง และสินค้ากลุ่มวัสดุก่อสร้างที่เติบโตรองรับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานใน สปป.ลาว  ทั้งนี้ แม้ประชากร สปป.ลาว ส่วนใหญ่ยังมีกำลังซื้อไม่สูงนัก แต่มีพฤติกรรมการบริโภคที่ค่อนข้างคล้ายคลึงกับคนไทยทำให้สินค้าไทยเป็นที่รู้จักคุ้นเคยและได้รับการยอมรับในตลาด สปป.ลาว เป็นอย่างดี  ส่วนหนึ่งเนื่องจากได้รับการถ่ายทอดพฤติกรรมการบริโภคของไทยผ่านสื่อโทรทัศน์ด้วยและการเดินทางผ่านชายแดนระหว่างไทย-สปป.ลาว เป็นไปโดยสะดวกและคล่องตัว

กัมพูชา

            การส่งออกของไทยไปกัมพูชามีสัดส่วนการส่งออกผ่านชายแดนราวร้อยละ 57 ของการส่งออกไปกัมพูชาโดยรวม อย่างไรก็ดี แนวโน้มการส่งออกของไทยโดยรวมของไปกัมพูชามีทิศทางเติบโตดี โดยในช่วง 5 เดือนแรกของปี 2555 การส่งออกโดยรวมของไทยไปกัมพูชาขยายตัวถึงร้อยละ 51.8 (YoY) ซึ่งเป็นอัตราขยายตัวสูงสุดในบรรดาประเทศเพื่อนบ้าน CLMV ทั้งนี้ การเชื่อมโยงช่องทางการส่งออกทางชายแดนที่สำคัญของไทยไปกัมพูชา คือ จังหวัดสระแก้ว ราวร้อยละ 60 ของการส่งออกทางชายแดนไทยไปกัมพูชา เนื่องจากเป็นจังหวัดที่มีชายแดนเป็นแนวยาวถึง 165 กิโลเมตร ช่วยให้สินค้าไทยมีโอกาสเข้าถึงตลาดกัมพูชาผ่านจังหวัดบันเตียเมียนเจย ซึ่งเป็นจังหวัดเศรษฐกิจสำคัญแห่งหนึ่งของกัมพูชา รองลงมาคือจังหวัดตราดและจันทบุรีที่มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองและจังหวัดเกาะกงซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจที่มีศักยภาพในการขยายตัวของกัมพูชาเช่นกัน

 เวียดนาม

            การส่งออกของไทยไปเวียดนามค่อนข้างต่างจากการส่งออกไปประเทศ  CLM  ทั้งในแง่ช่องทางการส่งออกที่เป็นการส่งออกทางทะเลเป็นหลัก มีการส่งออกผ่านแดนค่อนข้างน้อย  รวมทั้งความแตกต่างในแง่กลุ่มสินค้าซึ่งสินค้าส่งออกส่วนใหญ่ค่อนข้างกระจุกตัวในกลุ่มสินค้าทุนและสินค้าขั้นกลางเพื่อใช้ในการผลิตภาคอุตสาหกรรม  ส่วนหนึ่งเนื่องจากเวียดนามค่อนข้างมีการพัฒนาการผลิตภาคอุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกและรองรับความต้องการในประเทศที่เข้มข้นกว่าประเทศ CLM  ทั้งนี้ ตลาดเวียดนามนับเป็นตลาดที่มีศักยภาพในการขยายการส่งออกสินค้าไทย  เนื่องจากชาวเวียดนามเริ่มมีกำลังซื้อสูงขึ้น  มีความเป็นเมืองที่กระจายตัวมากขึ้น  จึงนับเป็นโอกาสสำหรับสินค้าไทยซึ่งค่อนข้างเป็นที่ยอมรับในเรื่องคุณภาพและตราสินค้า อย่างไรก็ดี พฤติกรรมผู้บริโภคชาวเวียดนามค่อนข้างหลากหลายและแตกต่างกันไปในแต่ละโซนพื้นที่ ผู้ส่งออกไทยจึงควรศึกษาและวางกลยุทธ์การเข้าสู่ตลาดให้สอดรับกับความต้องการของผู้บริโภคในตลาดอย่างเหมาะสม

             โดยสรุป ตลาด CLMV เป็นตลาดที่มีอนาคตค่อนข้างสดใสสำหรับธุรกิจไทยในการรุกเปิดตลาดและขยายช่องทางกระจายสินค้าให้กว้างขวางขึ้น โดยอาศัยปัจจัยสนับสนุนหลานด้าน อาทิ

§  ทำเลที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่มีพรมแดนเชื่อมต่อกันทางบก ผ่านเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจภูมิภาค (Economic Corridors) ที่ปัจจุบันมีความสะดวกยิ่งขึ้น และน่าจะมีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานเพื่อเปิดประตูการค้าชายแดนเพิ่มขึ้นอีกในอนาคต 

§  การเปิดเสรีมากยิ่งขึ้นในอนาคต โดย CLMV มีกำหนดที่จะลดภาษีศุลกากรลงเป็น 0% ในปี 2558 ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับการเริ่มต้นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) โดยนอกจากการเปิดตลาดเสรีในด้านสินค้าแล้ว อาเซียน 10 ประเทศมีเป้าหมายที่จะลดมาตรการทางการค้าที่มิใช่ภาษีลง (Non-Tariff Barriers) รวมทั้งเปิดเสรีมากขึ้นในสาขาการบริการ การลงทุน การเคลื่อนย้ายแรงงานที่มีทักษะ และการเคลื่อนย้ายเงินทุน

§  รายได้ประชากรในประเทศเพื่อนบ้านขยายตัวสูง ขณะที่การเติบโตของธุรกิจบริการในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น การท่องเที่ยว จะทำให้ความต้องการสินค้าจากไทยเพิ่มขึ้น

          จากโอกาสทางการตลาดดังกล่าว ทำให้ ศูนย์วิจัยกสิกรไทย คาดว่า การส่งออกไปยัง CLMV อาจขยายตัวเฉลี่ยประมาณร้อยละ 20 ในปี 2555 มีมูลค่าประมาณ 18,700 ล้านดอลลาร์ฯ หรือประมาณ 570,000 ล้านบาท ซึ่งจะเป็นแรงผลักดันหนึ่งที่ช่วยให้การส่งออกของไทยโดยรวมในปีนี้อาจขยายตัวในระดับประมาณร้อยละ 10 (กรอบคาดการณ์อยู่ในช่วงร้อยละ 7-15) ท่ามกลางความยืดเยื้อของวิกฤตหนี้สาธารณะในยูโรโซน

            ทั้งนี้ ภายใต้กรอบประมาณการปัจจุบัน ศูนย์วิจัยกสิกรไทย คาดการณ์ว่าเศรษฐกิจยูโรโซนน่าจะประสบภาวะถดถอย (โดยอัตราการขยายตัวอยู่ในช่วงหดตัวร้อยละ 0.8 ถึงขยายตัวร้อยละ 0.2) อย่างไรก็ดี หากปัญหาในยูโรโซนลุกลามถึงขั้นนำไปสู่วิกฤตการณ์เศรษฐกิจและการเงินอย่างรุนแรง จนฉุดให้ภาพรวมการส่งออกของไทยอาจถลำลงสู่แดนติดลบได้นั้น (ซึ่ง ณ ขณะนี้ยังมีความเป็นไปได้น้อยที่จะเกิดขึ้น) สำหรับตลาดส่งออกไปยังประเทศเพื่อนบ้าน พม่า สปป.ลาว และกัมพูชา (CLM) คาดว่าจะยังสามารถรักษาการขยายตัวเป็นบวกได้ แม้จะเป็นอัตราที่ต่ำกว่าคาดการณ์ที่ระบุไว้ข้างต้น เนื่องจากความต้องการสินค้าจากไทยของประเทศกลุ่มนี้ ส่วนใหญ่นำไปใช้เพื่อการบริโภคในประเทศ และตอบสนองโครงการลงทุนระยะยาว  

 ------------------------------------------

Disclaimer

                รายงานวิจัยฉบับนี้จัดทำเพื่อเผยแพร่ทั่วไป โดยจัดทำขึ้นจากแหล่งข้อมูลต่างๆ ที่น่าเชื่อถือ แต่บริษัทฯ มิอาจรับรองความถูกต้อง ความน่าเชื่อถือ หรือความสมบูรณ์เพื่อใช้ในทางการค้าหรือประโยชน์อื่นใด บริษัทฯ อาจมีการเปลี่ยนแปลงปรับปรุงข้อมูลได้ตลอดเวลาโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ทั้งนี้ผู้ใช้ข้อมูลต้องใช้ความระมัดระวังในการใช้ข้อมูลต่างๆ ด้วยวิจารณญาณของตนเองและรับผิดชอบในความเสี่ยงเองทั้งสิ้น บริษัทฯ จะไม่รับผิดต่อผู้ใช้หรือบุคคลใดในความเสียหายใดจากการใช้ข้อมูลดังกล่าว ข้อมูลในรายงานฉบับนี้จึงไม่ถือว่าเป็นการให้ความเห็นหรือคำแนะนำในการตัดสินใจทางธุรกิจ แต่อย่างใดทั้งสิ้น

Confession of non-soccerholic | มันอะไรนักหนากับบอลยูโร

ในฐานะประชาชนคนหนึ่งที่ติดตามเหตุการณ์ข้อพิพาทที่เกิดขึ้นจากการแข่งขันยูโร 2012 ที่กำลังดำเนินการแข่งขันกันอยู่ในขณะนี้ แทนที่เราจะเพลิดเพลินกับการแข่งขันกีฬาที่คนไทยชื่นชอบ เชียร์ทีมที่ชอบ สอนลูกสอนหลานให้รู้จักเล่นกีฬา รู้แพ้รู้ชนะรู้อภัย

แต่สำหรับคนไทยบางส่วนกลับไม่ยอมลดละในบางเรื่อง สร้างภาระให้กับหน่วยงานรัฐ หน่วยงานเอกชน หน่วยงานสื่อมวลชนไม่รู้จบสิ้น

ขออ้างบทความหนึ่ง ทางหนังสือพิมพ์ The Nation (http://www.nationmultimedia.com/business/Learning-the-lessons-of-Euro-2012-debacle-30184341.html) เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิการแข่งขันฟุตบอลแห่งชาติยุโรป หรือยูโร 2012 ได้อธิบายชัดว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นว่าเกิดขึ้นมาจากสาเหตุหลักๆ 4 ประการ ได้แก่

1. ยังไม่กฎระเบียบที่เหมาะสมในการควบคุมอุตสาหกรรมโทรทัศน์ ซึ่งขณะนี้กลุ่มธุรกิจเคเบิ้ลทีวีและธุรกิจดาวเทียมเติบโตขึ้นอย่างมาก
2. เจ้าของสิทธิการถ่ายทอดการแข่งขันรายการระดับโลก เข้มงวดกับสิทธิที่ให้เพิ่มขึ้น เพราะเทคโนโลยีการสื่อสารมีการพัฒนาและซับซ้อนมากขึ้น
3. ผู้ชมสับสันระหว่างอะไรคือบริการพื้นฐานและบริการทางเลือก (อธิบายเพิ่มเติม บริการพื้นฐานที่รัฐรับรอง การกระจายภาพและเสียงผ่านคลื่นความถื่แบบระบบภาคพื้นอานาลอค ส่วนบริการที่รับผ่านดาวเทียมเป็นการฉวยดึงสัญญาณ ที่ฟรีทีวีอัพลิ้งค์และดาวน์ลิ้งค์จากสถานีฐานที่ส่วนกลางไปยังสถานีลูกในต่างจังหวัด เพื่อกระจายสัญญาระบบภาคพื้นไปยังเครื่องรับโทรทัศน์แบบหนวดกุ้งและเสาก้างปลา ดังนั้นที่ผ่านมาบริการที่รับผ่านจานดาวเทียมถือได้แค่ว่าเป็นบริการทางเลือกเท่านั้น)
4.เนื่องด้วยความล่าช้าของการออกกฎระเบียบใหม่ ก็เลยทำให้ฝากธุรกิจได้รับประโยชน์

ถามว่าเรื่องนี้จะโทษใคร คำตอบคือ โทษใครไม่ได้จริงๆ ในเมื่อกฎหมายไม่ได้กำหนด

ส่วนใครได้รับผลกระทบและได้รับความคุ้มครองทางกฎหมายก็ว่ากันตามวิถีทางกฎหมาย ถ้าบทลงโทษมากไปก็ไกล่เกลี่ย พูดคุยกันระหว่างผู้เสียผลประโยชน์กับผู้ให้บริการ

ตอนนี้ รออย่างเดียวคือรอให้ กสทช. ออกกฎระเบียบเร็วไว ให้ทันต่อสถานการณ์และรัดกุม

ส่วนประเด็นการฟ้องร้องอะไรตามมา อยากให้คิดว่าผลที่จะได้รับคืออะไร เงินค่าชดใช้ ซะใจ เป็นข่าว เท่านั้นหรือ

แทนที่จะมานั่งคิดร่วมกันว่าจะออกกฎอย่างไรไม่ให้เกิดปัญหาแบบนี้อีก มัวแต่ไปฟ้องร้องกัน เสียเวลา เสียพลัง เสียความรู้สึกกันเปล่า

คนบางกลุ่มเนี้ย มักจะจมอยู่กับ Past Tense จนเกินไป ไม่ค่อยสนใจ Present หรือ Future Tense 

ถามว่า อดีตแก้ไขได้หรือไม่ แม้ว่าจะสามารถไกล่เกลี่ย ชดเชยกันได้บ้าง แต่ก็ต้องทำบนพื้นฐานของความพอดี ถ้าไม่พอดีก็จะทำให้เสียการเสียงานไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ปัญหาในเรื่องจอดำที่จริงควรจบไปนมนามแล้ว ควรคิดหาวิธีการใหม่ๆ ที่จะทำให้ไม่เกิดเหตุการณ์นี้ซ้ำขึ้นอีก

ไม่ใช่มัวจมอยู่กับอะไรที่ไม่รู้ว่าจะได้อะไร อยากถามว่าคนดูบอลจริงๆ เดือนร้อนจริงแค่ไหนกันเชียว


พอเถอะ เบื่อ! 

“The Role of Media and Thai Democracy”

It is an undeniable truth that the role of media is indicates the development of Thai Democracy. If media are able to play their roles independently, people also can have rich freedom and literacy. However, the media and democracy nowadays are deviated by several inevitable powers; especially politics and business. Therefore, how do people manage to survive this difficulty? And what are the challenges of media to due with these consequences?

Certainly, Thailand is like other developing democratic countries which politics still leads the national direction and business sectors are supporter. But they still leave grass-root people behind a civilization.

Since the Democratic Reform in 1932, the government directly and indirectly used media as propaganda channel to protect their benefit, persuade political campaigns and dominate people’s opinion.

These consequences are still running as well as the case of newspaper and broadcasting companies are also growing and selling their products and services; newspapers and television contents are commercially manufactured product, news itself is as a product that has a value in the market.

Even if Thai newspaper are owned by 100 per cent private stakeholder - not like government-licensed broadcasting companies, they mostly depend on revenue from selling advertising space, which allows other companies or government authorities to promote their products and services while newspapers deliver their content to the target audience.

Following to these parallels, the democracy development in Thailand are still questioned and lack of civil participation thanks to broadcasting media mostly are fettered by government and newspapers are driven by advertisement while many poor people in rural area do not get their own channel to reflect their need to public area for assistance even if the communication technology has been enhanced day by day.

Thus this is the key challenge for the role of media in the sophisticated society to build a great fully participatory democracy in Thailand.

Firstly, broadcasting media, which cover almost 80-90 per cent of Thai population, have to put more emphasis on educational role to raise recognition of civil participatory democracy; for example, introduce how to used media for taking advantages and protecting their right. Because most of people are not realized public radios and televisions are not belonging to them; in every year they have to pay tax to the government - a public representative who gives broadcasting license to the television and radio operators.

Dr.Surat Metheekul, a chairman of the Council of Mass Communication Faculty members of Thailand, analyses that Thai broadcasting media system is still centralized by authority and conglomerates even though procession of media reform under the article 40 of the national constitution has been pushed continually to be implemented since 1997. This article will organize the media outlets for rural people to have more accessibility.

He also reflects the Thai political culture has never been developed unless all people are recognized that complete democracy needs to have their voices and actions which media can support.

For instance, media have to serve the essential information - market situation, new technology, weather report and warning and business opportunity- to particular group such as agricultural workers or farmers (the national backbone). For this approach, media can act consistently as a content provider for His Majesty the King’s Sufficient Economic theory to enlighten and to assist his beloved people to manage their lives with prosperity and sustainability.

Additionally, this role is very important when conflict is occurred among the people like current situation. To inform, to interpret and to investigate are not enough task for media because today audience need to be more educated correctly for checking and evaluating themselves what is right or wrong before making their own decision.

Secondly, it is a fact that newspapers and broadcasting companies profit from selling advertising space and air time in order to provide their clients’ products and services to the target.

The statistics of Nielsen Media Research during January-July 2005 approved this event. The advertisement spending through the media was approximately 50,739 million baht; continually increased 6.26 per cent compared to same period, which included 28,844 million baht through broadcasting televisions, 10,293 million baht through newspapers and 3,869 million baht through radio stations.

Due to business drive and high competition in market, they have to underline on a figure of revenue, instead of focusing on public interest and producing media contents which are semi-public goods. Therefore, social responsibility is very important role for media as well as companies in many countries in the world today.

Mr.Danai Chanchaochai, a former chief executive officer of MDK consultants, mentions that big companies like Amway, Starbucks and Microsoft increasingly emphasis on Corporate Social Responsibility (CSR) strategies to express how to be a part of good citizen. For example, Starbucks and partners set up the Alliance for Environment Innovation and raised fund called the Pew Charitable Trusts in August, 1996 to reduce the environment degeneration affected by coffee industry.

Finally, another key role is that media have to conduct self-evaluation to improve a free press as well as companies focus on research and development and SWOT analysis to increase their performance. Today, however, Thai media have never been discussed by a professional journalist survey which enables comparisons of journalists from other countries; tracks the influences and consequent changes in a media system and analysis a changing of practical role like developed countries.

Unsurprisingly, most of Thai media do not completely escape from government and business influences. Besides press check and balance system and related regulations need to be more enhanced.

A Survey of Bangladeshi Journalists in The International Communication Gazette 2006, modeled partly from American Survey, is an example for this aspect. The study mainly discusses the 4 factors that involve with roles of media to democratic development, such as sustaining democracy, support government and country, considering the basic function of journalism and providing entertainment.

Eventually, if people are truly recognized how media means to them; in return, media comprehensively understand how new challenges change their roles; I strongly believe that the role of media will be able to complete Thai participatory democracy.